|
|
|
Dalga ile
kıyının aşkını bilirmisin?
Öncesizden başlayıp sonsuza
giden
Dalga hep aşka kavuşma özlemiyle atılır
kıyıya
Dalga seven
kıyı sevilendir
Dokunur
parmaklarının ucuyla sevdiğine dalga
Ve döner hep geriye
Bilir kavuşamayacağını ama hep koşar kıyıya
Her bir
dokunuşunda aşkına verir bedenini hesapsızca
İste bende
seni böyle severim yar
Ya
bilirmisin dağ başında açan uçurum çiçeklerini
Bilirler
görünmeyeceklerini.....
Sevilmeyeceklerini...
Koklanmayacaklarını...
Okşanmayacaklarını...
Ama
inatla acarlar aşkla.. sevgiyle.. özlemle..
Hep beklerler
gelmeyecek sevgilinin onu kucaklamasını
İste bende seni
böyle beklerim yar
Ya
bilirmisin günebakanın güneşe olan aşkını
Hiç
kucaklayamayacağı bir sevgilinin pesindedir
Bir bakışına
verir ömrünü
Bir bakışının özlemindedir sevgiliden gelecek
olan
Ve güneşin her batışında boynu bükük kalır
Sarıya
boyanır yüzü sevgiliden aldığı ilhamla
Bilse de
kavuşamayacağını
Her doğan günü umutla bekler sevgiliye
kavuşmak için
Bende seni böyle beklerim yar
Ya ipek
böceğini bilirmisin
Onun kozasının içinde ördüğü o ipliğe
olan aşkını
Bilir o ördüğü ipliğin kendisinin olumu
olacağını
Ama aşkına feda eder kendini
Öyle verir
kendini yarenine korkusuzca
İste bende kendimi böyle
veririm sana yar
Ya ağaç
ile meyvesinin aşkını bilirmisin
Meyvesini vermelidir ağaç
yeniden doğmak için
Öyle zorludur ki ayrılmaları
Verir
meyvesini ağaç
Meyve tohum olur
Tohum kok olur
Ve
yeniden doğar ağaç kendi meyvesinden
İste bende böyle yar
Yok olmayı göze aldım tekrar sende doğmak
için
Seni Seviyorum Yar
! |
